Als slachtoffer en dader tijdens een gewelddaad met elkaar in contact komen, worden vezels van hun kledij uitgewisseld. Ook op de plaats van het misdrijf en op het gebruikte moordwapen kunnen vezels aangetroffen worden. Het vezelcontactonderzoek bestaat erin deze vezeloverdrachten te onderzoeken en geldt als bewijs in een gerechtelijk onderzoek. Het onderzoek is in hoofdzaak vergelijkend. In bepaalde gevallen kan ook gezocht worden naar “vreemde vezels” (toewijsbaar aan de dader) die in grote aantallen en/of in interessante zones aanwezig zijn op het slachtoffer. Die vezels kunnen een aanwijzing geven over type en kleur van kledij dat bij verdachten in beslag moet genomen worden.
Textielvezels zijn vooral interessant voor het forensisch onderzoek omdat ze erg divers zijn, net zoals de textielmaterialen waarvan ze afkomstig zijn: kledij, zetelbekleding, vloerbedekking, beddegoed, huishoudtextiel, autotextiel, koorden, …
Ook het textielonderzoek biedt diverse mogelijkheden voor de criminalistiek. Zo is het mogelijk om te bepalen welke herkomst een stukje textielstof heeft. In sommige gevallen kan op basis van textielfragmenten het oorspronkelijke textiel gereconstrueerd worden. Indien dan zowel op de plaats van het misdrijf als in het bezit van een verdachte een gelijkaardig textiel wordt aangetroffen, kunnen de twee stalen vergeleken worden qua textielopbouw en aanwezige vezeltypes. Zo kunnen we bepalen of ze dezelfde oorsprong kunnen hebben. Tenslotte, als er een beschadiging is toegebracht aan een textiel, dan kunnen we de aard van die beschadiging bepalen.
Na het afvuren van een vuurwapen, zullen de hete gassen die uit de loop van het wapen ontsnappen afkoelen en aanleiding geven tot macroscopische en microscopische deeltjes die algemeen met de term ‘kruitsporen’ worden aangeduid, of wel met het engelstalige acroniem GSR (“Gun Shot Residue”). De GSR-deeltjes worden afgezet op de handen en de kleding van de schutter, evenals op ieder voorwerp dat zich in de omgeving van de schutter bevindt. Als er vanop korte afstand geschoten werd, kunnen kruitresten dan ook terechtkomen op de kleding van personen waarop geschoten werd, of op voorwerpen in de directe omgeving van het wapen.
Er zijn in essentie twee toepassingen van het kruitrestonderzoek:
Op meeste voorwerpen om ons heen komen één of meerdere lagen verf voor. Bij een contact kunnen deze verven worden overgedragen op een ander object of op een persoon. Verfsporen op de plaats van een strafbaar feit kunnen worden geanalyseerd en vergeleken met de verf van een voorwerp dat wordt aangetroffen bij een verdachte. Op deze wijze kan een verband worden aangetoond tussen een object en een persoon of een plaats. Verf is vooral nuttig bij het onderzoek van:
Geldtransporten van bankbiljetten worden sinds geruime tijd uitsluitend uitgevoerd met behulp van speciaal beveiligde tassen – de zogenaamde “plofkoffers”. Iemand die onrechtmatig poogt een dergelijke koffer te openen, zet een mechanisme in werking dat automatisch de biljetten besproeit met een onuitwisbare, gekleurde veiligheidsinkt. Tegenwoordig worden dergelijke koffers ook gebruikt om geldreserves in winkels en bankautomaten te beschermen.
Elke veiligheidsinkt heeft een eigen signatuur en kan specifieke traceerstoffen bevatten. Dit stelt ons in staat verdachte biljetten of andere besmeurde objecten te onderzoeken en te bepalen of het om een veiligheidsinkt gaat. In dat geval kan worden bepaald uit welke koffer deze inkt afkomstig is.
Lees meer:
– Project results iMinds